๑๐. อาสวักขยสูตร

“ภิกษุทั้งหลาย อานาปานสติสมาธิที่ภิกษุเจริญ ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความสิ้นอาสวะ (พึงเพิ่มข้อความที่เหลือให้พิสดาร) อานาปานสติสมาธิที่ภิกษุเจริญอย่างนี้แล ทำให้มากอย่างนี้ จึงเป็นไป เพื่อความสิ้นอาสวะ” อาสวักขยสูตรที่ ๑๐ จบ ทุติยวรรคที่ ๒ จบ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. อิจฉานังคลสูตร ๒. กังเขยยสูตร ๓. ปฐมอานันทสูตร ๔. ทุติยอานันทสูตร ๕. ปฐมภิกขุสูตร ๖. ทุติยภิกขุสูตร ๗. สัญโญชนัปปหานสูตร ๘. อนุสยสมุคฆาตสูตร ๙. อัทธานปริญญาสูตร ๑๐. อาสวักขยสูตร อานาปานสังยุตที่ ๑๐ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๙ หน้า : ๔๘๗}