๗. ปฐมพรหมัญญสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค [๑. มัคคสังยุต] ๔. ปฏิปัตติวรรค ๘. ทุติยพรหมัญญสูตร ๗. ปฐมพรหมัญญสูตร ว่าด้วยความเป็นพรหม สูตรที่ ๑
เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี “ภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงพรหมัญญะ (ความเป็นพรหม) และพรหมัญญผล (ผลแห่งความเป็นพรหม) แก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง พรหมัญญะ เป็นอย่างไร คือ อริยมรรคมีองค์ ๘ นี้แล ได้แก่ ๑. สัมมาทิฏฐิ ฯลฯ ๘. สัมมาสมาธิ นี้เรียกว่า พรหมัญญะ พรหมัญญผล เป็นอย่างไร คือ โสดาปัตติผล สกทาคามิผล อนาคามิผล อรหัตตผล เหล่านี้เรียกว่า พรหมัญญผล” ปฐมพรหมัญญสูตรที่ ๗ จบ ๘. ทุติยพรหมัญญสูตร ว่าด้วยความเป็นพรหม สูตรที่ ๒
เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี “ภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงพรหมัญญะและประโยชน์แห่งพรหมัญญะแก่เธอ ทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง พรหมัญญะ เป็นอย่างไร คือ อริยมรรคมีองค์ ๘ นี้แล ได้แก่ ๑. สัมมาทิฏฐิ ฯลฯ ๘. สัมมาสมาธิ นี้เรียกว่า พรหมัญญะ @เชิงอรรถ : @ พรหมัญญผล หมายถึงนิพพาน (สํ.ม.อ. ๓/๓๑-๔๐/๑๙๖) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๙ หน้า : ๓๖}