๑๐. ทุติยอุปปันนสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
๑๐. ทุติยอุปปันนสูตร ว่าด้วยเหตุเกิดโพชฌงค์ สูตรที่ ๒
“ภิกษุทั้งหลาย โพชฌงค์ ๗ ประการนี้ที่ภิกษุเจริญ ทำให้มากแล้ว ที่ยังไม่เกิดย่อมเกิดขึ้น เว้นวินัยของพระสุคต ย่อมไม่เกิดขึ้น โพชฌงค์ ๗ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. สติสัมโพชฌงค์ ฯลฯ ๗. อุเบกขาสัมโพชฌงค์ โพชฌงค์ ๗ ประการนี้ที่ภิกษุเจริญ ทำให้มากแล้ว ที่ยังไม่เกิดย่อมเกิดขึ้น เว้นวินัยของพระสุคต ย่อมไม่เกิดขึ้น” ทุติยอุปปันนสูตรที่ ๑๐ จบ ปัพพตวรรคที่ ๑ จบ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. หิมวันตสูตร ๒. กายสูตร ๓. สีลสูตร ๔. วัตถสูตร ๕. ภิกขุสูตร ๖. กุณฑลิยสูตร ๗. กูฏาคารสูตร ๘. อุปวาณสูตร ๙. ปฐมอุปปันนสูตร ๑๐. ทุติยอุปปันนสูตร {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๙ หน้า : ๑๒๕}