๗. วปกาสสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต [๓. ตติยปัณณาสก์] ๓. คิลานวรรค ๗. วปกาสสูตร ๗. วปกาสสูตร ว่าด้วยภิกษุผู้ควรหลีกออกจากหมู่
ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ไม่ควรหลีกออก จากหมู่อยู่ผู้เดียว ธรรม ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ๑. ไม่สันโดษด้วยจีวรตามแต่จะได้ ๒. ไม่สันโดษด้วยบิณฑบาตตามแต่จะได้ ๓. ไม่สันโดษด้วยเสนาสนะตามแต่จะได้ ๔. ไม่สันโดษด้วยคิลานปัจจัยเภสัชชบริขารตามแต่จะได้ ๕. มากด้วยความดำริในกาม ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบธรรม ๕ ประการนี้แล ไม่ควรหลีกออกจากหมู่อยู่ผู้เดียว ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ควรหลีกออกจากหมู่อยู่ผู้เดียว ธรรม ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ๑. สันโดษด้วยจีวรตามแต่จะได้ ๒. สันโดษด้วยบิณฑบาตตามแต่จะได้ ๓. สันโดษด้วยเสนาสนะตามแต่จะได้ ๔. สันโดษด้วยคิลานปัจจัยเภสัชชบริขารตามแต่จะได้ ๕. มากด้วยความดำริในการออกจากกาม ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบธรรม ๕ ประการนี้แล ควรหลีกออกจากหมู่อยู่ผู้ดียว วปกาสสูตรที่ ๗ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๒ หน้า : ๒๐๗}