๔. มัจฉรีสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต [๕. ปัญจมปัณณาสก์] ๓. ทีฆจาริกวรรค ๔. มัจฉรีสูตร ๔. มัจฉรีสูตร ว่าด้วยความตระหนี่
ภิกษุทั้งหลาย การอยู่ประจำที่นาน มีโทษ ๕ ประการนี้ โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. เป็นผู้ตระหนี่อาวาส ๒. เป็นผู้ตระหนี่ตระกูล ๓. เป็นผู้ตระหนี่ลาภ ๔. เป็นผู้ตระหนี่วรรณะ ๕. เป็นผู้ตระหนี่ธรรม ภิกษุทั้งหลาย การอยู่ประจำที่นาน มีโทษ ๕ ประการนี้แล ภิกษุทั้งหลาย การอยู่มีกำหนดพอดี มีอานิสงส์ ๕ ประการนี้ อานิสงส์ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. เป็นผู้ไม่ตระหนี่อาวาส ๒. เป็นผู้ไม่ตระหนี่ตระกูล ๓. เป็นผู้ไม่ตระหนี่ลาภ ๔. เป็นผู้ไม่ตระหนี่วรรณะ ๕. เป็นผู้ไม่ตระหนี่ธรรม ภิกษุทั้งหลาย การอยู่มีกำหนดพอดี มีอานิสงส์ ๕ ประการนี้แล มัจฉรีสูตรที่ ๔ จบ @เชิงอรรถ : @ ตระหนี่วรรณะ ในที่นี้หมายถึงตระหนี่คุณความดี (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๒๒๓-๒๒๔/๙๐) @ ตระหนี่ธรรม ในที่นี้หมายถึงตระหนี่ปริยัติ (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๒๒๓-๒๒๔/๙๐) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๒ หน้า : ๓๖๖}