๘. ทุติยนิรยสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
๘. ทุติยนิรยสูตร ว่าด้วยธรรมที่เป็นเหตุให้เกิดในนรก สูตรที่ ๒
ภิกษุทั้งหลาย บุคคลประกอบด้วยธรรม ๖ ประการ ย่อมดำรงอยู่ ในนรกเหมือนถูกนำไปฝังไว้ ธรรม ๖ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. เป็นผู้พูดเท็จ ๒. เป็นผู้พูดส่อเสียด ๓. เป็นผู้พูดคำหยาบ ๔. เป็นผู้พูดเพ้อเจ้อ ๕. เป็นผู้มักโลภ ๖. เป็นผู้มีความคะนอง ภิกษุทั้งหลาย บุคคลประกอบด้วยธรรม ๖ ประการนี้แล ย่อมดำรงอยู่ในนรก เหมือนถูกนำไปฝังไว้ ภิกษุทั้งหลาย บุคคลประกอบด้วยธรรม ๖ ประการ ย่อมดำรงอยู่ในสวรรค์ เหมือนได้รับอัญเชิญไปประดิษฐานไว้ ธรรม ๖ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดเท็จ ๒. เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดส่อเสียด ๓. เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดคำหยาบ ๔. เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดเพ้อเจ้อ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๒ หน้า : ๖๐๕} พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต [๒. ทุติยปัณณาสก์] ๘. อรหัตตวรรค ๙. อัคคธัมมสูตร ๕. เป็นผู้ไม่มักโลภ ๖. เป็นผู้ไม่มีความคะนอง ภิกษุทั้งหลาย บุคคลประกอบด้วยธรรม ๖ ประการนี้แล ย่อมดำรงอยู่ใน สวรรค์ เหมือนได้รับอัญเชิญไปประดิษฐานไว้ ทุติยนิรยสูตรที่ ๘ จบ