๙. ทุติยอภัพพัฏฐานสูตร

ภิกษุทั้งหลาย ฐานะที่ไม่อาจเป็นได้ ๖ ประการนี้ ฐานะที่ไม่อาจเป็นได้ ๖ ประการ อะไรบ้าง คือ บุคคลผู้ถึงพร้อมด้วยทิฏฐิ ๑. เป็นผู้ไม่อาจยึดถือสังขารว่าเป็นของเที่ยง ๒. เป็นผู้ไม่อาจยึดถือสังขารว่าเป็นสุข ๓. เป็นผู้ไม่อาจยึดถือธรรมว่าเป็นอัตตา ๔. เป็นผู้ไม่อาจทำอนันตริยกรรม ๕. เป็นผู้ไม่อาจเชื่อความบริสุทธิ์โดยถือมงคลตื่นข่าว ๖. เป็นผู้ไม่อาจแสวงหาเขตบุญนอกศาสนานี้ ภิกษุทั้งหลาย ฐานะที่ไม่อาจเป็นได้ ๖ ประการนี้แล ทุติยอภัพพัฏฐานสูตรที่ ๙ จบ @เชิงอรรถ : @ เหตุที่ไม่ควรเข้าถึง ในที่นี้หมายถึงเวร ๕ ได้แก่ (ฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ประพฤติผิดในกาม พูดเท็จ เสพของ @มึนเมาคือสุราและเมรัยอันเป็นเหตุแห่งความประมาท) และทิฏฐิ ๖๒ ประการ @(องฺ.ฉกฺก.อ. ๓/๙๒-๙๕/๑๕๕) ดู ที.สี. (แปล) ๙/๒๘-๑๔๖/๑๑-๔๖ ประกอบ @ ภพที่ ๘ หมายถึงปฏิสนธิที่ ๘ ในชั้นกามาวจร (ผู้ได้โสดาบันจะถือปฏิสนธิไม่เกิน ๗ ครั้ง) @(องฺ.ฉกฺก.อ. ๓/๙๒-๙๕/๑๕๕) @ ดู อภิ.วิ. (แปล) ๓๕/๙๔๑/๕๙๕, องฺ.ฉกฺก.อ. ๓/๘๖/๑๕๕ @ ถือมงคลตื่นข่าว หมายถึงถือว่ารูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ เป็นมงคล (องฺ.ฉกฺก.อ. ๓/๙๒-๙๕/๑๕๕) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๒ หน้า : ๖๑๗}