๖. สมาปัตติสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
๖. สมาปัตติสูตร ว่าด้วยธรรมที่เป็นเหตุให้อกุศลธรรมเข้ามาได้
ภิกษุทั้งหลาย ๑. อกุศลธรรมเข้ามาไม่ได้ตลอดเวลาที่ศรัทธาในกุศลธรรมทั้งหลาย ยังตั้งมั่นอยู่ แต่เมื่อใด ศรัทธาเสื่อมหายไป ความไม่มีศรัทธา กลุ้มรุมอยู่ เมื่อนั้น อกุศลธรรมก็เข้ามาได้ ๒. อกุศลธรรมเข้ามาไม่ได้ตลอดเวลาที่หิริในกุศลธรรมทั้งหลาย ยังตั้งมั่นอยู่ แต่เมื่อใด หิริเสื่อมหายไป ความไม่มีหิริกลุ้มรุมอยู่ เมื่อนั้น อกุศลธรรมก็เข้ามาได้ ๓. อกุศลธรรมเข้ามาไม่ได้ตลอดเวลาที่โอตตัปปะในกุศลธรรมทั้งหลาย ยังตั้งมั่นอยู่ แต่เมื่อใด โอตตัปปะเสื่อมหายไป ความไม่มีโอตตัปปะ กลุ้มรุมอยู่ เมื่อนั้น อกุศลธรรมก็เข้ามาได้ ๔. อกุศลธรรมเข้ามาไม่ได้ตลอดเวลาที่วิริยะในกุศลธรรมทั้งหลาย ยังตั้งมั่นอยู่ แต่เมื่อใด วิริยะเสื่อมหายไป ความเกียจคร้านกลุ้มรุมอยู่ เมื่อนั้น อกุศลธรรมก็เข้ามาได้ ๕. อกุศลธรรมเข้ามาไม่ได้ตลอดเวลาที่ปัญญาในกุศลธรรมทั้งหลาย ยังตั้งมั่นอยู่ แต่เมื่อใด ปัญญาเสื่อมหายไป ความไม่มีปัญญา กลุ้มรุมอยู่ เมื่อนั้น อกุศลธรรมก็เข้ามาได้ สมาปัตติสูตรที่ ๖ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๒ หน้า : ๘}