๘. ทุติยพันธนสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต [๑. ปฐมปัณณาสก์] ๒. มหาวรรค ๘. ทุติยพันธนสูตร ๘. ทุติยพันธนสูตร ว่าด้วยอาการที่เป็นเครื่องผูกใจ สูตรที่ ๒
ภิกษุทั้งหลาย บุรุษย่อมผูกสตรีไว้ได้ด้วยอาการ ๘ อย่าง อาการ ๘ อย่าง อะไรบ้าง คือ ๑. บุรุษย่อมผูกสตรีไว้ได้ด้วยรูป ๒. บุรุษย่อมผูกสตรีไว้ได้ด้วยรอยยิ้ม ๓. บุรุษย่อมผูกสตรีไว้ได้ด้วยวาจา ๔. บุรุษย่อมผูกสตรีไว้ได้ด้วยมารยาท ๕. บุรุษย่อมผูกสตรีไว้ได้ด้วยดอกไม้หรือผลไม้ที่หักมาจากป่า ๖. บุรุษย่อมผูกสตรีไว้ได้ด้วยกลิ่น ๗. บุรุษย่อมผูกสตรีไว้ได้ด้วยรส ๘. บุรุษย่อมผูกสตรีไว้ได้ด้วยผัสสะ ภิกษุทั้งหลาย บุรุษย่อมผูกสตรีไว้ได้ด้วยอาการ ๘ อย่างนี้แล สัตว์ที่ถูกผัสสะ ผูกไว้ ชื่อว่าถูกผูกไว้ด้วยดี ทุติยพันธนสูตรที่ ๘ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๓ หน้า : ๒๔๕}