๒. ทุติยสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต [๓. ตติยปัณณาสก์] ๓. ปริสุทธวรรค ๓. ตติยสูตร ๒. ทุติยสูตร สูตรที่ ๒ ว่าด้วยธรรมที่ให้เกิดธรรม
ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการนี้ ที่ยังไม่เกิดขึ้นย่อมเกิดขึ้น เว้น วินัยของพระสุคตแล้วย่อมไม่เกิดขึ้น ธรรม ๑๐ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. สัมมาทิฏฐิ ฯลฯ ๑๐. สัมมาวิมุตติ ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการนี้แล ที่ยังไม่เกิดขึ้นย่อมเกิดขึ้น เว้นวินัยของ พระสุคตแล้วย่อมไม่เกิดขึ้น ทุติยสูตรที่ ๒ จบ ๓. ตติยสูตร สูตรที่ ๓ ว่าด้วยธรรมมีผลมาก
ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการนี้ เป็นธรรมมีผลมาก มีอานิสงส์ มาก เว้นวินัยของพระสุคตแล้วย่อมไม่มี ธรรม ๑๐ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. สัมมาทิฏฐิ ฯลฯ ๑๐. สัมมาวิมุตติ ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการนี้แล เป็นธรรมมีผลมาก มีอานิสงส์มาก เว้นวินัยของพระสุคตแล้วย่อมไม่มี ตติยสูตรที่ ๓ จบ @เชิงอรรถ : @ “ฯลฯ” ที่ปรากฏในข้อ ๑๒๔ ถึงข้อ ๑๓๑ นี้ ดูความเต็มในข้อ ๑๒๓ (ปฐมสูตร) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๔ หน้า : ๒๗๘}