๑๐. สัจฉิกาตัพพสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
๑๐. สัจฉิกาตัพพสูตร ว่าด้วยธรรมที่ควรทำให้แจ้ง และที่ไม่ควรทำให้แจ้ง
ภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรทำให้แจ้งและธรรมที่ไม่ควร ทำให้แจ้งแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง ฯลฯ ธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้ง อะไรบ้าง คือ ๑. ปาณาติบาต ฯลฯ ๑๐. มิจฉาทิฏฐิ ภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่า ธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้ง {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๔ หน้า : ๓๔๑} พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต [๔. จตุตถปัณณาสก์] ๔. อริยมัคควรรค รวมพระสูตรที่มีในวรรค ธรรมที่ควรทำให้แจ้ง อะไรบ้าง คือ ๑. เจตนางดเว้นจากปาณาติบาต ฯลฯ ๑๐. สัมมาทิฏฐิ ภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่า ธรรมที่ควรทำให้แจ้ง สัจฉิกาตัพพสูตรที่ ๑๐ จบ อริยมัคควรรคที่ ๔ จบ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. อริยมัคคสูตร ๒. กัณหมัคคสูตร ๓. สัทธัมมสูตร ๔. สัปปุริสธัมมสูตร ๕. อุปปาเทตัพพธัมมสูตร ๖. อาเสวิตัพพธัมมสูตร ๗. ภาเวตัพพธัมมสูตร ๘. พหุลีกาตัพพสูตร ๙. อนุสสริตัพพสูตร ๑๐. สัจฉิกาตัพพสูตร {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๔ หน้า : ๓๔๒}