๑๑. วิชยสูตร

๓๑๒|๓๑๒.๖๑๘| ๑๑ จรํ วา ยทิ วา ติฏฺฐํ นิสินฺโน อุท วา สยํ สมฺมิญฺเชติ ปสาเรติ เอสา กายสฺส อิญฺชนา ฯ |๓๑๒.๖๑๙| อฏฺฐินฺหารูหิ สํยุตฺโต ตจมํสาวเลปโน ฉวิยา กาโย ปฏิจฺฉนฺโน ยถาภูตํ น ทิสฺสติ |๓๑๒.๖๒๐| อนฺตปูโร อุทรปูโร ยกเปฬสฺส วตฺถิโน หทยสฺส ปปฺผาสสฺส วกฺกสฺส ปิหกสฺส จ |๓๑๒.๖๒๑| สิงฺฆาณิกาย เขลสฺส เสทสฺส จ เมทสฺส จ โลหิตสฺส ลสิกาย ปิตฺตสฺส จ วสาย จ ฯ |๓๑๒.๖๒๒| อถสฺส นวหิ โสเตหิ อสุจี สวติ สพฺพทา อกฺขิมฺหา อกฺขิคูถโก กณฺณมฺหา กณฺณคูถโก |๓๑๒.๖๒๓| สิงฺฆาณิกา จ นาสโต มุเขน วมเตกทา ปิตฺตํ เสมฺหํ จ วมติ กายมฺหา เสทชลฺลิกา ฯ |๓๑๒.๖๒๔| อถสฺส สุสิรํ สีสํ มตฺถลุงฺคสฺส ปูริตํ สุภโต นํ มญฺญติ พาโล อวิชฺชาย ปุรกฺขโต ฯ |๓๑๒.๖๒๕| ยทา จ โส มโต เสติ อุทฺธุมาโต วินีลโก อปวิฏฺโฐ สุสานสฺมึ อนเปกฺขา โหนฺติ ญาตโย ฯ |๓๑๒.๖๒๖| ขาทนฺติ นํ สุวาณา จ สิงฺคาลา จ วกา กิมี กากา คิชฺฌา จ ขาทนฺติ เย จญฺเญ สนฺติ ปาณิโน ฯ |๓๑๒.๖๒๗| สุตฺวาน พุทฺธวจนํ ภิกฺขุ ปญฺญาณวา อิธ โส โข นํ ปริชานาติ ยถาภูตญฺหิ ปสฺสติ ฯ |๓๑๒.๖๒๘| ยถา อิทํ ตถา เอตํ ยถา เอตํ ตถา อิทํ อชฺฌตฺตญฺจ พหิทฺธา จ กาเย ฉนฺทํ วิราชเย ฯ |๓๑๒.๖๒๙| ฉนฺทราควิรตฺโต โส ภิกฺขุ ปญฺญาณวา อิธ อชฺฌคา อมตํ สนฺตึ นิพฺพานปทมจฺจุตํ ฯ |๓๑๒.๖๓๐| ทิปาทโกยํ อสุจิ ทุคฺคนฺโธ ปริหีรติ นานากุณปปริปูโร วิสฺสวนฺโต ตโต ตโต ฯ |๓๑๒.๖๓๑| เอตาทิเสน กาเยน โย มญฺเญ อุณฺณเมตเว ปรํ วา อวชาเนยฺย กิมญฺญตฺร อทสฺสนาติ ฯ วิชยสุตฺตํ เอกาทสมํ ฯ -----------