๕. ทัพพเถรคาถา
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา [๑. เอกกนิบาต] ๑. ปฐมวรรค ๗. ภัลลิยเถรคาถา ๕. ทัพพเถรคาถา ภาษิตของพระทัพพเถระ ทราบว่า ท่านพระทัพพเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระทัพพะผู้ฝึกได้ยาก ถูกพระศาสดาผู้ฝึกทรงฝึกแล้ว เป็นผู้สันโดษ ปราศจากความสงสัย ชนะกิเลสได้แล้ว ปราศจากความขลาดกลัว มีจิตคงที่ ดับสนิทแล้ว ๖. สีตวนิยเถรคาถา ภาษิตของพระสีตวนิยเถระ ทราบว่า ท่านพระสีตวนิยเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
ภิกษุผู้เข้าไปสู่ป่าสีตวันแล้ว ย่อมเป็นผู้โดดเดี่ยว สันโดษ มีจิตตั้งมั่น ชนะกิเลสได้แล้ว ปราศจากความขนพองสยองเกล้า มีปัญญา เจริญกายคตาสติ ๗. ภัลลิยเถรคาถา ภาษิตของพระภัลลิยเถระ ทราบว่า ท่านพระภัลลิยเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
ผู้ที่ขจัดเสนาพญามัจจุราช ได้ เหมือนกระแสน้ำหลาก พัดพังทลายสะพานไม้อ้อซึ่งไม่มีกำลังต้านทาน นับว่าเป็นผู้ชนะกิเลส ปราศจากความขลาดกลัว ฝึกตนดีแล้ว มีจิตคงที่ ดับสนิทแล้ว @เชิงอรรถ : @ ยินดีสิ่งของเท่าที่ตนมีอยู่ (ขุ.เถร.อ. ๑/๕/๖๙) @ กำหนดกายเป็นอารมณ์ (ขุ.เถร.อ. ๑/๖/๖๙) @ ความแก่ ความเจ็บ และความตาย (ขุ.เถร.อ. ๑/๗/๗๒) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๓๐๕}