๒. จิตตกเถรคาถา
อ่านตัวบท · ไม่ตีความข้อ ๑๕๙พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา๑ ข้อ๒ ฉบับ
บาลีและคำแปล
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา ๒. จิตตกเถรคาถา สุภาษิตเกี่ยวกับผู้เจริญฌาน
๑๕๙
นางนกยูงทั้งหลายมีขนเขียว ขนคองาม หงอนงาม พากันร่ำร้อง อยู่ในป่าการวี นางนกยูงเหล่านั้นพากันร่ำร้องในเวลามีลมหนาวเจือ ด้วยฝน ย่อมปลุกบุคคลผู้เจริญฌานซึ่งหลับอยู่ให้ตื่น.
|๑๕๙.๒๒| ๒ นีลา สุคีวา สิขิโน โมรา การวิยํ อภินทนฺติ เต สีตวาตกลิตา สุตฺตํ ฌานํ นิโพเธนฺตีติ จิตฺตโก เถโร ฯ