๔. สุคันธเถรคาถา
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา [๑. เอกกนิบาต] ๓. ตติยวรรค ๖. อภัยเถรคาถา ๔. สุคันธเถรคาถา ภาษิตของพระสุคันธเถระ ทราบว่า ท่านพระสุคันธเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
ภิกษุบวชยังไม่ทันครบพรรษา มองเห็นธรรมว่าเป็นธรรมดีงาม บรรลุวิชชา ๓ แล้ว ได้ทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว ๕. นันทิยเถรคาถา ภาษิตของพระนันทิยเถระ ทราบว่า ท่านพระนันทิยเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
มารผู้มีกรรมหยาบช้าและมีชาติเลวทราม ท่านเบียดเบียนภิกษุผู้มีจิตบรรลุอรหัตตผล สว่างไสวด้วยญาโณภาส เป็นนิตย์เช่นนั้น จะได้รับทุกข์มหันต์ ๖. อภัยเถรคาถา ภาษิตของพระอภัยเถระ ทราบว่า ท่านพระอภัยเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
เพราะเราได้ฟังวาจาสุภาษิตของพระพุทธเจ้า ผู้เป็นเผ่าพันธุ์พระอาทิตย์ จึงได้รู้แจ้งธรรมอันละเอียดยิ่ง ดุจบุคคลยิงปลายขนทรายด้วยลูกศร @เชิงอรรถ : @ ระลึกชาติได้, ตาทิพย์, สิ้นอาสวะ (ขุ.เถร.อ. ๑/๒๔/๑๒๔) @ อรหัตตมรรคญาณ (ขุ.เถร.อ. ๑/๒๕/๑๒๖) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๓๑๒}