๒. สุปปิยเถรคาถา
อ่านตัวบท · ไม่ตีความข้อ ๑๖๙พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา๑ ข้อ๒ ฉบับ
บาลีและคำแปล
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา ๒. สุปปิยเถรคาถา สุภาษิตเกี่ยวกับความเพียร
๑๖๙
บุคคลผู้มีความเพียร ถึงจะแก่ แต่เผากิเลสให้เร่าร้อน พึงบรรลุ นิพพานอันไม่รู้จักแก่ ไม่มีอามิส เป็นธรรมสงบอย่างยิ่ง เกษมจากโยคะอย่างยอดเยี่ยม.
|๑๖๙.๓๒| ๒ อชรํ ชีรมาเนน ตปฺปมาเนน นิพฺพุตึ นิรามิสํ ปรมํ สนฺตึ โยคกฺเขมํ อนุตฺตรนฺติ ฯ สุปฺปิโย เถโร ฯ