๕. จักขุปาลเถรคาถา

เราเป็นคนบอด มีนัยน์ตาอันโรคกำจัดแล้ว เดินทางไกลอยู่ เรายอมนอน (ตาย) ณ ที่นี้ จักไม่ไปกับเพื่อนผู้ร่วมทางอันลามก.

|๒๓๒.๙๕| ๕ อนฺโธหํ หตเนตฺโตสฺมิ กนฺตารทฺธาน ปกฺขนฺโต สยมาโนปิ คมิสฺสํ น สหาเยน ปาเปนาติ ฯ จกฺขุปาโล เถโร ฯ