๒. โชติทาสเถรคาถา
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
อ่านตัวบท · ไม่ตีความ๒ ข้อ๑ ฉบับ
๒. โชติทาสเถรคาถา ภาษิตของพระโชติทาสเถระ (พระโชติทาสเถระเมื่อจะสอนพวกญาติผู้ถือความบริสุทธิ์ภายนอกในลัทธิต่างๆ จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)
๑๔๓
ชนเหล่าใดเหล่าหนึ่งผู้มีความพยายามร้ายกาจ เบียดเบียนมนุษย์ทั้งหลายด้วยการกระทำที่เจือไปด้วยความผลุน ผลันก็ดี ด้วยการทำที่มีความประสงค์ต่างๆ กันก็ดี แม้ชนเหล่านั้นก็ย่อมเกลี่ยตนลงในเหตุนั้นเหมือนกัน เพราะกรรมย่อมไม่สูญหาย
๑๔๔
คนทำกรรมใดไว้ ดีหรือชั่วก็ตาม เขาย่อมเป็นผู้รับผลของกรรมนั้นที่ตนทำไว้โดยแท้