๑๕. หาริตเถรคาถา
อ่านตัวบท · ไม่ตีความข้อ ๓๒๑พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา๑ ข้อ๒ ฉบับ
บาลีและคำแปล
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา ๑๕. หาริตเถรคาถา
๓๒๑
เหมือนข้อ ๓๐๙.
|๓๒๑.๒๖๑| ๑๕ โย ปุพฺเพ กรณียานิ ปจฺฉา โส กาตุมิจฺฉติ สุขา โส ธํสเต ฐานา ปจฺฉา จมนุตปฺปติ ฯ |๓๒๑.๒๖๒| ยญฺหิ กยิรา ตญฺหิ วเท ยํ น กยิรา น ตํ วเท อกโรนฺตํ ภาสมานํ ปริชานนฺติ ปณฺฑิตา ฯ |๓๒๑.๒๖๓| สุสุขํ วต นิพฺพานํ สมฺมาสมฺพุทฺธเทสิตํ อโสกํ วิรชํ เขมํ ยตฺถ ทุกฺขํ นิรุชฺฌตีติ ฯ หาริโต เถโร ฯ