๑. อัญญตราภิกษุณีเถรีคาถา

ตั้งแต่เราบวชมาตลอด ๒๕ ปี ยังไม่ประสบความสงบจิต แม้ชั่วเวลา ลัดนิ้วมือหนึ่งเลย เราไม่ได้ความสงบจิต มีจิตชุ่มแล้วด้วยกามราคะ ประคองแขนทั้งสองคว่ำครวญเดินเข้าไปสู่วิหาร เราได้เข้าไปหาพระ- ภิกษุณีผู้ที่เราควรเชื่อถือ พระภิกษุณีนั้นได้แสดงธรรม คือขันธ์ อายตนะ และธาตุแก่เรา เราฟังธรรมของภิกษุณีนั้นแล้ว เข้าไปนั่ง ณ ที่ควรแห่ง หนึ่ง ย่อมรู้ระลึกชาติก่อนๆ ได้ ทิพยจักษุเราชำระให้หมดจดแล้ว เจโตปริยญาณและโสตธาตุเราชำระให้หมดจดแล้ว แม้ฤทธิ์เราก็ทำให้ แจ้งแล้ว เราได้บรรลุธรรมเป็นที่สิ้นอาสวะแล้ว ทำให้แจ้งอภิญญา ๖ แล้ว ทำคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเสร็จแล้ว.

|๔๓๙.๖๗| ๑ ปณฺณวีสติ วสฺสานิ ยโต ปพฺพชิตา อหํ อจฺฉราสงฺฆาตมตฺตมฺปิ จิตฺตสฺสุปสมชฺฌคํ ฯ |๔๓๙.๖๘| อลทฺธา เจตโส สนฺตึ กามราเคนวสฺสุตา พาหา ปคฺคยฺห กนฺทนฺตี วิหารํ ปาวิสึ อหํ ฯ |๔๓๙.๖๙| สา ภิกฺขุนึ อุปาคจฺฉึ ยา เม สทฺธายิกา อหุ สา เม ธมฺมมเทเสสิ ขนฺธายตนธาตุโย ฯ |๔๓๙.๗๐| ตสฺสา ธมฺมํ สุณิตฺวาน เอกมนฺเต อุปาวิสึ ปุพฺเพนิวาสํ ชานามิ ทิพฺพจกฺขุํ วิโสธิตํ ฯ |๔๓๙.๗๑| เจโต ปริจฺจญาณญฺจ โสตธาตุ วิโสธิตา อิทฺธิปิ เม สจฺฉิกตา ปตฺโต เม อาสวกฺขโย ฉ เมภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ อญฺญตรา ภิกฺขุนี อปญฺญาตา ฯ