๑๐. ปฏาจาราเถรีคาถา

มาณพทั้งหลายไถนาด้วยไถ หว่านพืชลงบนแผ่นดิน หาทรัพย์เลี้ยง บุตรภรรยา เราเป็นผู้สมบูรณ์ด้วยศีล ทำตามคำสั่งสอนของพระศาสดา ไม่เกียจคร้าน ไม่มีใจฟุ้งซ่าน เหตุไรจึงจะไม่บรรลุนิพพาน เราล้างเท้า เห็นน้ำล้างเท้าไหลมาแต่ที่ดอนสู่ที่ลุ่ม กระทำให้เป็นนิมิต แต่นั้นทำ จิตให้เป็นสมาธิ เหมือนม้าอาชาไนยที่ดี อันนายสารถีฝึกแล้วโดยง่าย ฉะนั้น ลำดับนั้น เราถือประทีปเข้าไปยังวิหารตรวจดูที่นอนแล้วขึ้น บนเตียง ลำดับนั้น เราจับเข็มหมุนไส้ลง พอไฟดับความหลุดพ้นแห่ง ใจได้มีแล้ว.

|๔๔๘.๑๑๒| ๑๐ นงฺคเลหิ กสํ เขตฺตํ พีชานิ ปวปํ ฉมา ปุตฺตทารานิ โปเสนฺตา ธนํ วินฺทนฺติ มาณวา ฯ |๔๔๘.๑๑๓| กิมหํ สีลสมฺปนฺนา สตฺถุ สาสนการิกา นิพฺพานํ นาธิคจฺฉามิ อกุสีตา อนุทฺธตา ฯ |๔๔๘.๑๑๔| ปาเท ปกฺขาลยิตฺวาน อุทเกสุ กโรมหํ ปาโททกญฺจ ทิสฺวาน ถลโต นินฺนมาคตํ ตโต จิตฺตํ สมาเธสึ อสฺโส ภโทฺรว ชานิโย ฯ |๔๔๘.๑๑๕| ตโต ทีปํ คเหตฺวาน วิหารํ ปาวิสึ อหํ เสยฺยํ โอโลกยิตฺวาน มญฺจกมฺหิ อุปาวิสึ ฯ |๔๔๘.๑๑๖| ตโต สูจึ คเหตฺวาน วฏฺฏึ โอกสฺสยามหํ ปชฺโชตสฺเสว นิพฺพานํ วิโมกฺโข อหุ เจตโส ฯ ปฏาจารา ฯ