๑๒. จันทาเถรีคาถา

เมื่อก่อน เราเป็นคนเข็ญใจ และเป็นหญิงหม้ายไม่มีบุตร ปราศจากญาติมิตร ไม่ได้ความบริบูรณ์ด้วยอาหารและผ้า

ถือภาชนะและไม้เท้า เที่ยวขอทานจากตระกูลหนึ่งไปยังตระกูลหนึ่ง ถูกความหนาวและความร้อนเบียดเบียน เที่ยวขอทานอยู่ถึง ๗ ปี

ต่อมาภายหลัง ได้พบปฏาจาราภิกษุณีผู้ได้ข้าวและน้ำอยู่เป็น ประจำ จึงเข้าไปขอบวชเป็นบรรพชิต

และพระปฏาจาราภิกษุณีนั้นก็ได้กรุณาบวชให้เรา ต่อมาท่านก็สั่งสอนเราให้ประกอบในประโยชน์อย่างยิ่ง

เราฟังคำของท่านแล้วได้ทำตามคำสอน โอวาทของพระแม่เจ้าไม่เป็นโมฆะ เราได้บรรลุวิชชา ๓ แล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะ ปัญจกนิบาต จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๕๗๕}