๘. วิชยาเถรีคาถา

เรายังจิตให้อยู่ในอำนาจไม่ได้ จึงไม่ได้ความสงบใจ ออกจากที่อยู่ไป ภายนอก ๔-๕ ครั้ง ภายหลังเข้าไปหาพระเขมาภิกษุณีไต่ถามโดยเคารพ ท่านได้แสดงธรรม คือ ธาตุ อายตนะ อริยสัจ ๔ อินทรีย์ พละ โพชฌงค์ และอัฏฐังคิกมรรค แก่เรา เพื่อการบรรลุประโยชน์อันสูงสุด เราได้ ฟังคำของท่านแล้ว กระทำตามคำพร่ำสอน ในปฐมยามแห่งราตรีนั้น ก็ระลึกถึงชาติก่อนได้ ในมัชฌิมยามแห่งราตรี เราชำระทิพยจักษุให้ หมดจด ในปัจฉิมยามแห่งราตรี เราทำลายกองแห่งความมืดได้ ก็ใน กาลนั้น เรามีความสุขอันเกิดแต่ปีติแผ่ไปทั่วกายอยู่ ในวันที่ครบ ๗ เราทำลายกองแห่งความมืดได้แล้ว จึงเหยียดเท้าออก. จบ ฉักกนิบาต. -----------------------------------------------------

|๔๕๘.๑๖๙| ๘ จตุกฺขตฺตุํ ปญฺจกฺขตฺตุํ วิหารา อุปนิกฺขมึ อลทฺธา เจตโส สนฺตึ จิตฺเต อวสวตฺตินี ฯ |๔๕๘.๑๗๐| ภิกฺขุนึ อุปสงฺกมฺม สกฺกจฺจํ ปริปุจฺฉหํ สา เม ธมฺมมเทเสสิ ธาตุอายตนานิ จ |๔๕๘.๑๗๑| จตฺตาริ อริยสจฺจานิ อินฺทฺริยานิ พลานิ จ โพชฺฌงฺคฏฺฐงฺคิกํ มคฺคํ อุตฺตมตฺถสฺส ปตฺติยา ฯ |๔๕๘.๑๗๒| ตสฺสาหํ วจนํ สุตฺวา กโรนฺตี อนุสาสนึ รตฺติยา ปุริเม ยาเม ปุพฺพชาติมนุสฺสรึ |๔๕๘.๑๗๓| รตฺติยา มชฺฌิเม ยาเม ทิพฺพจกฺขุํ วิโสธยึ รตฺติยา ปจฺฉิเม ยาเม ตโมกฺขนฺธํ ปทาลยึ |๔๕๘.๑๗๔| ปีติสุเขน จ กายํ ผริตฺวา วิหรึ ตทา สตฺตมิยา ปาเท ปสาเรสึ ตโมกฺขนฺธํ ปทาลิย ฯ วิชยา ฯ ฉกฺกนิปาโต สมตฺโต ฯ ----------------