๖. สุวัณณหังสชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
อ่านตัวบท · ไม่ตีความ๑ ข้อ๑ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๑. เอกกนิบาต] ๑๔. อสัมปทานวรรค ๘. โคธชาดก (๑๓๘) ๖. สุวัณณหังสชาดก (๑๓๖) ว่าด้วยพญาหงส์ทองถูกถอนขน (พระศาสดาทรงประมวลเรื่องในอดีตมาตรัสสอนถุลลนันทาภิกษุณีผู้มักมากแล้ว ตรัสพระคาถานี้ว่า)
๑๓๖
บุคคลได้สิ่งใด ควรยินดีสิ่งนั้น เพราะความโลภเกินไปเป็นความชั่วแท้ นางพราหมณีจับเอาพญาหงส์ทองแล้วจึงเสื่อมจากทองคำ สุวัณณหังสชาดกที่ ๖ จบ