๕. ราธชาดก
อ่านตัวบท · ไม่ตีความข้อ ๑๔๕พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๑๙ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑ ข้อ๒ ฉบับ
บาลีและคำแปล
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ ๕. ราธชาดก ว่าด้วยพูดเพ้อเจ้อเพราะความเขลา
๕ ราธชาตกํ
๑๔๕
ดูกรราธะ ท่านไม่รู้จักคนทั้งหลายที่ยังไม่มาในเวลาปฐมยาม ท่านพูด เพ้อเจ้อไปตามความโง่เขลา นางพราหมณีผู้โกสิยโคตรเป็นหญิงไม่ดี หมดความรักใคร่ในบิดาของท่าน. จบ ราธชาดกที่ ๕.
น ตฺวํ ราธ วิชานาสิ อฑฺฒรตฺเต อนาคเต อพฺยายตํ วิลปสิ วิรตฺเต โกสิยายเนติ ราธชาตกํ ปญฺจมํ ฯ ---------