๘. สกุณัคฆิชาดก

เหยี่ยวนกเขาโฉบลงเต็มแรงด้วยหมายใจว่า จะจับเอานกมูลไถที่อยู่ในที่หากิน โฉบลงอย่างฉับพลัน เพราะเหตุนั้น จึงถึงความตาย {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๗๒} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๒. ทุกนิบาต] ๒. สันถววรรค ๑๐. กกัณฏกชาดก (๑๗๐) (เมื่อเหยี่ยวนกเขาตายแล้ว นกมูลไถจึงออกมายืนบนอกของเหยี่ยวนกเขา เปล่งอุทานว่า)

เรานั้นเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยอุบาย ยินดีแล้วในที่หากินอันเป็นเขตแห่งบิดา เห็นประโยชน์ของตนอยู่ เป็นผู้ปราศจากศัตรู ย่อมเบิกบานใจ สกุณัคฆิชาดกที่ ๘ จบ