๔. ทุพภิยมักกฏชาดก

ข้าได้ให้น้ำอันเพียงพอแก่เจ้าผู้ถูกความร้อน ในฤดูร้อนแผดเผา กระหายอยู่ บัดนี้ เจ้าดื่มแล้วยังกระทำเสียงเจี๊ยกๆ อยู่อีก การคบหากับคนชั่วไม่ประเสริฐเลย (ลิงผู้มักประทุษร้ายมิตรได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวผูกอาฆาตว่า)

ท่านเคยได้ยินหรือเคยได้เห็นมาบ้างไหมว่า ลิงตัวไหนที่ชื่อว่าเป็นสัตว์มีศีล บัดนี้ เราจะถ่ายอุจจาระรดศีรษะท่าน นี้เป็นธรรมดาของเรา ทุพภิยมักกฏชาดกที่ ๔ จบ