๓. วิกัณณกชาดก

เจ้าจงไปในสถานที่ที่เจ้าปรารถนาเถิด เจ้าถูกชนักแทงในที่อันสำคัญ อนึ่ง เจ้าเบื่อๆ อยากๆ ในอาหาร เฝ้าติดตามฝูงปลาอยู่ ถูกอาหารเคล้าเสียงกลองขจัดเสียแล้ว (พระศาสดาครั้นทรงแสดงชาดกนี้แล้ว จึงตรัสว่า)

บุคคลผู้คล้อยตามโลกามิส อย่างนี้ อนุวัตตามอำนาจจิตย่อมเดือดร้อน บุคคลนั้นย่อมเดือดร้อนท่ามกลางหมู่ญาติมิตรสหาย เหมือนจระเข้ตัวติดตามฝูงปลาถูกชนักแทง วิกัณณกชาดกที่ ๓ จบ @เชิงอรรถ : @ คำว่า โลกามิส ได้แก่ กามคุณ ๕ คือ รูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ ที่เรียกว่าโลกามิส (เหยื่อสำหรับโลก) @นั้น เพราะกามคุณทั้ง ๕ นี้ถือว่าเป็นของน่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ (ขุ.ชา.อ. ๓/๑๖๖/๓๐๔) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๐๙}