๒. สุนขชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
อ่านตัวบท · ไม่ตีความ๒ ข้อ๑ ฉบับ
๒. สุนขชาดก (๒๔๒) ว่าด้วยสุนัขฉลาดเอาตัวรอดได้ (พระโพธิสัตว์เกิดในตระกูลมีโภคสมบัติมากได้เดินผ่านดงไปทำธุระบางอย่าง เห็นสุนัขถูกล่ามไว้ จึงกล่าวว่า) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๑๔} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๒. ทุกนิบาต] ๑๐. สิงคาลวรรค ๔. วิคติจฉชาดก (๒๔๔)
๑๘๔
สุนัขที่ไม่กัดกินเชือกหนังนี้โง่จริง ธรรมดาบุคคลควรจะเปลื้องตนจากเครื่องผูก กินแล้วกลับบ้าน (สุนัขได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)
๑๘๕
คำที่ท่านกล่าวนั้นยังฝังใจข้าพเจ้า และข้าพเจ้าตั้งใจว่าจะรอจนกว่าคนจะนอนหลับ สุนขชาดกที่ ๒ จบ