๗. ปาทัญชลิชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
อ่านตัวบท · ไม่ตีความ๒ ข้อ๑ ฉบับ
๗. ปาทัญชลิชาดก (๒๔๗) ว่าด้วยปาทัญชลีราชกุมาร (อำมาตย์โพธิสัตว์เข้าใจว่า พระราชกุมารเฉลียวฉลาด จึงกล่าวว่า)
๑๙๔
ปาทัญชลีราชกุมารมีพระปรีชา ทรงรุ่งเรืองกว่าพวกเราทั้งหมดแน่นอน พระองค์ทรงเห็นเหตุอื่นที่ยิ่งกว่านี้เป็นแน่ เพราะฉะนั้นจึงทรงเม้มพระโอษฐ์ (พระกุมารโง่เขลา กล่าวว่า)
๑๙๕
ปาทัญชลีราชกุมารพระองค์นี้ จะทรงทราบสิ่งที่เป็นธรรมหรือไม่เป็นธรรม สิ่งที่เป็นประโยชน์และไม่เป็นประโยชน์ก็หาไม่ พระองค์ไม่ทรงทราบอะไรเลย นอกจากการเม้มพระโอษฐ์เท่านั้น ปาทัญชลิชาดกที่ ๗ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๑๗}