๑. สังกัปปราคชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๓. ติกนิบาต] ๑. สังกัปปวรรค ๒. ติลมุฏฐิชาดก (๒๕๒) ๓. ติกนิบาต ๑. สังกัปปวรรค หมวดว่าด้วยความดำริ ๑. สังกัปปราคชาดก (๒๕๑) ว่าด้วยราคะเกิดเพราะความดำริ (พระโพธิสัตว์เกิดในตระกูลพราหมณ์มหาศาลถูกลูกศรคือกิเลสแทง จึงกราบ ทูลพระราชาว่า)
อาตมาถูกลูกศรคือกิเลสอาบยาพิษคือราคะ ซึ่งเกิดจากความดำริถึงกาม ลับที่หินคือวิตก อันนายช่างศรยังมิได้ขัดถูให้เกลี้ยงเกลา
ยังมิได้ดึงสายธนูให้พ้นหมวกหูข้างขวาของคันธนู ยังมิทันได้ติดขนปีกนกยูงเป็นต้น แทงเข้าที่หัวใจทำความเร่าร้อนไปทั่วสรรพางค์กาย
อาตมามิได้เห็นบาดแผลที่ถูกแทง และเลือดที่ไหลออกจากบาดแผลเลย ตลอดเวลาที่ไม่ได้อบรมจิตด้วยอุบายอันแยบคาย อาตมาได้นำทุกข์มาให้แก่ตนเสียเอง สังกัปปราคชาดกที่ ๑ จบ