๔. สิริชาดก

ผู้ไม่มีบุญ จะเป็นผู้มีศิลปะหรือไม่ก็ตาม ย่อมขวนขวายรวบรวมทรัพย์ไว้ เป็นอันมาก ผู้มีบุญย่อมใช้สอยทรัพย์เหล่านั้น.

ยํ อุสฺสุกฺกา สงฺฆรนฺติ อลกฺขิกา พหุํ ธนํ สิปฺปวนฺโต อสิปฺปา วา ลกฺขิกา ตานิ ภุญฺชเร ฯ

โภคะเป็นอันมาก ย่อมล่วงเลยสัตว์เหล่าอื่นไปเสีย เกิดขึ้นในที่ทั้งปวง เทียว สำหรับผู้มีบุญอันกระทำไว้ ใช่แต่เท่านั้น รัตนะทั้งหลายก็บังเกิด ขึ้นแม้ในที่มิใช่บ่อเกิด.

สพฺพตฺถ กตปุญฺญสฺส อติจฺจญฺเญว ปาณิโน อุปฺปชฺชนฺติ พหู โภคา อปิ นายตเนสุปิ ฯ

ไก่ แก้วมณี ไม้เท้า และหญิงชื่อว่า บุญญลักขณาเทวี ย่อมเกิดขึ้น แก่อนาถบิณฑิกเศรษฐีผู้ไม่มีบาป มีบุญอันกระทำไว้แล้ว. จบ สิริชาดกที่ ๔.

กุกฺกุโฏ มณโย ทณฺโฑ ถิโย จ ปุญฺญลกฺขณา อุปฺปชฺชนฺติ อปาปสฺส กตปุญฺญสฺส ชนฺตุโนติ ฯ สิริชาตกํ จตุตฺถํ ฯ ---------