๑๐. พกชาดก

หมาป่าตัวมีเนื้อและเลือดเป็นอาหาร เป็นอยู่ได้ เพราะฆ่าสัตว์อื่น สมาทานวัตรแล้ว รักษาอุโบสถอยู่.

ปรปาณฆาเต ชีวนฺโต มํสโลหิตโภชโน พโก วตํ สมาทาย อุปปชฺชิ อุโปสถํ ฯ

ท้าวสักกะทรงทราบวัตรของหมาป่านั้นแล้ว จึงจำแลงเป็นแพะมา หมาป่า นั้นปราศจากตบะ ต้องการดื่มกินเลือดจึงวิ่งไปจะกินแพะ ได้ทำลายตบะ ธรรมเสียแล้ว.

ตสฺส สกฺโก วตญฺญาย อชรูเปนุปาคมิ วีตตโป อชฺฌปตฺโต ภญฺชิ โลหิตโป ตปํ ฯ

บุคคลบางคนในโลกนี้ ก็ฉันนั้นเหมือนกัน เป็นผู้มีวัตรอันเลวทราม ในการสมาทานวัตร ย่อมทำตนให้เบา ดุจหมาป่าทำลายตบะของตน เพราะเหตุต้องการแพะ ฉะนั้น. จบ พกชาดกที่ ๑๐. จบ กุมภวรรคที่ ๕. ----------------------------------------------------- รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. ภัทรฆฏเภทกชาดก ๒. สุปัตตชาดก ๓. กายนิพพินทชาดก ๔. ชัมพุขาทกชาดก ๕. อันตชาดก ๖. สมุททชาดก ๗. กามวิลาปชาดก ๘. อุทุมพรชาดก ๙. โกมาริยปุตตชาดก ๑๐. พกชาดก. ----------------------------------------------------- รวมวรรคที่มีในติกนิบาตนี้ คือ ๑. สังกัปปวรรค ๒. ปทุมวรรค ๓. อุทปานทูสกวรรค ๔. อัพภันตรวรรค ๕. กุมภวรรค. จบ ติกนิบาตชาดก. -----------------------------------------------------

เอวเมว อิเธกจฺโจ สมาทานสฺมิ ทุพฺพโล ลหุํ กโรติ อตฺตานํ พโกว อชการณาติ ฯ พกชาตกํ ทสมํ ฯ กุมฺภวคฺโค ปญฺจโม ฯ ตสฺสุทฺทานํ วรกุมฺภ สุปตฺตสิริวฺหยโน สุจิสมฺมต พินฺทุสฺสโร จุสโภ สริตํปติ จณฺฑี ชรากปินา อถ มกฺกฏิยา วกเกน ทสาติ ฯ --------- วคฺคุทฺทานํ สงฺกปฺโป ปทุโม เจว อุทปาเนน ตติยํ อพฺภนฺตรํ ฆฏเภทํ ติกนิปาตมฺหิลงฺกตํ ฯ ติกนิปาตํ นิฏฺฐิตํ ฯ ---------