๕. สีลวีมังสชาดก

ขึ้นชื่อว่าสถานที่ลับสำหรับกระทำกรรมชั่วไม่มีอยู่ในโลก ต้นไม้ที่ขึ้นอยู่ในป่าก็ยังมีคนเห็น คนพาลสำคัญอยู่ว่า กรรมชั่วนั้นเราได้ทำในสถานที่ลับ

ข้าพเจ้าไม่พบสถานที่ลับ แม้สถานที่ว่างก็ไม่มี ในสถานที่ใด ข้าพเจ้ายังไม่รู้ว่าว่าง แม้สถานที่นั้น ก็ไม่ว่างจากข้าพเจ้า {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๕๙} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๔. จตุกกนิบาต] ๑. กาลิงควรรค ๖. สุชาตาชาดก (๓๐๖) (พระศาสดาได้ตรัส ๒ พระคาถานี้ว่า)

ทุชัจจมาณพ สุชัจจมาณพ นันทมาณพ สุขวัจฉนมาณพ วัชฌมาณพ และอัทธุวสีลมาณพนั้น มีความต้องการหญิงสาว จึงพากันละธรรมเสีย

ส่วนพราหมณ์ผู้ถึงฝั่งแห่งธรรมทั้งปวง มีปัญญา มีความก้าวหน้าในสัจจธรรม ตามรักษาธรรมอยู่ ละทิ้งอิตถีลาภเพราะเหตุอะไรเล่า สีลวีมังสชาดกที่ ๕ จบ