๘. กณเวรชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
๘. กณเวรชาดก (๓๑๘) ว่าด้วยหญิงหลายใจระลึกถึงความหลังใต้ต้นยี่โถแดง (พวกนักฟ้อนได้ฟ้อนรำได้ขับเพลงขับนี้ว่า)
นางสามา ที่ท่านสวมกอดในเวลาที่อยู่ใต้กอต้นยี่โถแดง ฝากข่าวมาบอกท่านถึงความที่ตนสบายดี (โจรโพธิสัตว์ได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวกับนักฟ้อนว่า)
ผู้เจริญ ข่าวที่ว่า ลมพัดพาภูเขาไปได้ ข่าวนี้ไม่น่าเชื่อถือ ถ้าลมจะพัดพาภูเขาไปได้ ก็พึงพัดพาแผ่นดินแม้ทั้งหมดไปได้ ก็นางสามาตายแล้วจะฝากข่าวมาบอกพวกเรา ถึงความที่ตนสบายดีได้อย่างไร {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๗๐} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๔. จตุกกนิบาต] ๒. ปุจิมันทวรรค ๙. ติตติรชาดก (๓๑๙) (นักฟ้อนกล่าวว่า)
นางสามายังไม่ตายเลย และไม่ต้องการชายอื่น ได้ข่าวว่า นางสามากินอาหารมื้อเดียว ยังต้องการแต่ท่านเท่านั้น (โจรโพธิสัตว์กล่าวว่า)
นางสามาได้เปลี่ยนเอาเราผู้ไม่เคยเชยชิด กับชายผู้เคยเชยชิดกันมานาน นางสามาคงจะเปลี่ยนเอาชายอื่นผู้ไม่ใช่ขาประจำ กับเราผู้เป็นขาประจำแน่นอน เราจะไปจากที่นี้ให้ไกลแสนไกล กณเวรชาดกที่ ๘ จบ