๒. นัจจชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
อ่านตัวบท · ไม่ตีความ๑ ข้อ๑ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๑. เอกกนิบาต] ๔. กุลาวกวรรค ๔. มัจฉชาดก (๓๔) ๒. นัจจชาดก (๓๒) ว่าด้วยนกยูงรำแพน (พญาหงส์ทองไม่ยอมยกลูกสาวให้นกยูงที่ขาดหิริและโอตตัปปะ จึงกล่าวคาถา นี้ในท่ามกลางฝูงนกว่า)
๓๒
เสียงของเธอช่างไพเราะจับใจ แผ่นหลังก็สวยงาม สร้อยคอก็เปรียบประดุจดังสีแก้วไพฑูรย์ และกำหางก็ยาวตั้งวา เราจะไม่ให้ลูกสาวแก่เธอ เพราะการรำแพนหางร่ายรำ นัจจชาดกที่ ๒ จบ