๗. ปีฐชาดก

เราทั้งหลายไม่ได้ให้ตั่ง น้ำดื่ม และโภชนาหารแก่ท่าน ขอท่านผู้เป็น พรหมจารี จงอดโทษให้แก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเห็นโทษนี้.

น เต ปีฐมทาสิมฺห น ปานํ นปิ โภชนํ พฺรหฺมจารี ขมสฺสุ เม เอตํ ปสฺสามิ อจฺจยํ ฯ

อาตมภาพไม่ได้ข้องเกี่ยว และไม่ได้นึกโกรธเคืองเลย แม้ความไม่ชอบใจ อะไรๆ ของอาตมภาพก็ไม่มีเลย แท้ที่จริง อาตมภาพยังมีความวิตกอยู่ใน ใจว่า ธรรมของสกุลนี้ จักเป็นเช่นนี้แน่.

เนวาภิสชฺชามิ นจาปิ กุปฺเป นจาปิ เม อปฺปิยมาสิ กิญฺจิ อโถปิ เม อาสิ มโนวิตกฺโก เอตาทิโส นูน กุลสฺส ธมฺโม ฯ

ที่นั่ง น้ำล้างเท้า น้ำมันทาเท้า ข้าพเจ้าให้อยู่เป็นนิจทุกอย่าง นี้เป็นธรรม ในสกุล เนื่องมาจาก ปู่ ย่า ตา ยาย ของข้าพเจ้าทุกเมื่อ.

เอสสฺมากํ กุเล ธมฺโม ปิตุปิตามโห สทา อาสนํ อุทกํ ปชฺชํ สพฺเพตํ นิปทามเส ฯ

ข้าพเจ้าบำรุงสมณพราหมณ์โดยเคารพดุจญาติที่สูงสุด นี้เป็นธรรมในสกุล เนื่องมาจากปู่ ย่า ตา ยาย ของข้าพเจ้าทุกเมื่อ. จบ ปีฐชาดกที่ ๗.

เอสสฺมากํ กุเล ธมฺโม ปิตุปิตามโห สทา สกฺกจฺจํ อุปติฏฺฐาม อุตฺตมํ วิย ญาตกนฺติ ฯ ปีฐชาตกํ สตฺตมํ ฯ ---------