๔. อัมพชาดก

หญิงใดได้ลักผลมะม่วงทั้งหลายของท่านไป ขอหญิงนั้นจงตกอยู่ในอำนาจของชายที่ย้อมผมให้ดำ และลำบากด้วยการใช้แหนบ(ถอนผมหงอกที่งอกแซมขึ้นมา) (ลูกสาวเศรษฐีคนที่ ๒ กล่าวคำสาบานแก่ชฏิลโกงว่า)

หญิงใดได้ลักผลมะม่วงทั้งหลายของท่านไป หญิงนั้นถึงจะมีอายุตั้ง ๒๐ ปี ๒๕ ปี หรือยังไม่ถึง ๓๐ ปี ก็ขออย่าหาผัวได้เลย (ต่อจากนั้น ลูกสาวเศรษฐีคนที่ ๓ กล่าวคำสาบานว่า)

หญิงใดได้ลักผลมะม่วงทั้งหลายของท่านไป ขอหญิงนั้นถึงจะกระเสือกกระสนเดินทางอันยาวไกลเพียงคนเดียว ก็อย่าได้พบผัวแม้ในสถานที่ที่ได้นัดหมายกันไว้เลย (ต่อจากนั้น ลูกสาวเศรษฐีคนที่ ๔ จึงกล่าวคำสาบานบ้างว่า)

หญิงใดได้ลักผลมะม่วงทั้งหลายของท่านไป ขอหญิงนั้นถึงจะมีที่อยู่อันสะอาด ตกแต่งร่างกายสวยงาม ประดับประดาด้วยระเบียบดอกไม้ ลูบไล้ด้วยกระแจะจันทน์ ก็จงนอนอยู่บนที่นอนเพียงคนเดียวเถิด อัมพชาดกที่ ๔ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๙๒}