๖. เกสวชาดก

ทำไมหนอ เกสวดาบสผู้มีโชคจึงได้ละพระเจ้ากรุงพาราณสี ผู้เป็นจอมมนุษย์ ผู้ยังความประสงค์ทั้งปวงให้สำเร็จได้ กลับมายินดีอยู่ในอาศรมของกัปปดาบส (เกสวดาบสกล่าวว่า)

ท่านนารทอำมาตย์ สถานที่อันน่ารื่นรมย์ ซึ่งให้สำเร็จประโยชน์ได้มีอยู่ หมู่ไม้อันน่ารื่นรมย์ใจก็มีอยู่ แต่ถ้อยคำอันเป็นสุภาษิตของกัปปดาบส ย่อมทำให้เรารื่นรมย์ยินดี (นารทอำมาตย์กล่าวว่า)

พระคุณเจ้าบริโภคข้าวสาลีสุก สะอาด ปรุงด้วยเนื้อ เหตุไฉนข้าวฟ่างและลูกเดือยอันหารสชาติมิได้ จึงทำให้พระคุณเจ้าพอใจ (เกสวดาบสกล่าวว่า)

โภชนะจะดีหรือไม่ดี จะน้อยหรือมากก็ตาม บุคคลผู้มีความคุ้นเคยกันบริโภคในที่ใด โภชนะที่บริโภคแล้วในที่นั้น เป็นของดีทั้งนั้น เพราะรสทั้งหลายมีความคุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง เกสวชาดกที่ ๖ จบ