๗. มังคลชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
๗. มังคลชาดก (๘๗) ว่าด้วยการถอนมงคล (พระศาสดาทรงแสดงธรรมแก่พราหมณ์ว่า)
ผู้ใดถอนทิฏฐิเรื่องมงคล อุบาต ความฝันและลักษณะได้แล้ว ผู้นั้นล่วงพ้น สิ่งอันเป็นมงคลและโทษทั้งปวง ครอบงำกิเลสเป็นคู่ๆ และโยคะทั้ง ๒ ประการได้แล้ว ไม่กลับมาเกิดอีก มังคลชาดกที่ ๗ จบ @เชิงอรรถ : @ อุบาต ในที่นี้ หมายถึงมหาอุบาต ๕ ประการ คือ (๑) จันทคราส (ราหูอมพระจันทร์) (๒) สุริยคราส @(ราหูอมพระอาทิตย์) (๓) นักษัตรคราส (ราหูอมกลุ่มดาวหรือดวงชะตา) (๔) อุกกาบาต (๕) ราหู @จับลำขาว(ทางช้างเผือก)ในท้องฟ้า (ขุ.ชา.อ. ๒/๘๗/๒๐๖) @ กิเลสเป็นคู่ๆ เช่น ความโกรธ ความผูกโกรธ ความลบหลู่ ความตีเสมอเป็นต้น (ขุ.ชา.อ. ๒/๘๗/๒๐๗) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๓๖}