๔. โลมหังสชาดก

เราเป็นคนเร่าร้อน มีตัวอันเปียกชุ่ม อยู่แต่ผู้เดียวในป่าที่น่ากลัว เป็น คนเปลือยกาย ถึงแม้ความหนาวเบียดเบียนก็ไม่ผิงไฟ มุนีขวนขวาย ด้วยการแสวงหาอย่างประเสริฐ. จบ โลมหังสชาดกที่ ๔.

โสตตฺโต โสสีโต คโต เอโก ภึสนเก วเน นคฺโค น จคฺคิมาสีโน เอสนาปสุโต มุนีติ ฯ โลมหํสชาตกํ จตุตฺถํ ฯ