๕. มหาสุทัสสนชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
อ่านตัวบท · ไม่ตีความ๑ ข้อ๑ ฉบับ
๕. มหาสุทัสสนชาดก (๙๕) ว่าด้วยพระเจ้ามหาสุทัศนะ (พระราชาโพธิสัตว์ทรงพระนามว่ามหาสุทัศนะเมื่อจะสอนสุภัททาเทวี จึงตรัส คาถานี้ว่า)
๙๕
สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ มีความเกิดขึ้นและเสื่อมไปเป็นธรรมดา ครั้นเกิดขึ้นแล้วก็ดับไป การเข้าไปสงบระงับสังขารเหล่านั้นเป็นความสุข มหาสุทัสสนชาดกที่ ๕ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๓๙}