๗. นามสิทธิชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
อ่านตัวบท · ไม่ตีความ๑ ข้อ๑ ฉบับ
๗. นามสิทธิชาดก (๙๗) ว่าด้วยชื่อไม่เป็นของสำคัญ (อาจารย์ทิศาปาโมกข์โพธิสัตว์เปรียบเทียบเรื่องที่นายปาปกะผู้เป็นศิษย์ต้องการ เปลี่ยนชื่อเพราะเป็นอัปปมงคลที่เขาเห็นมาและกรรมที่เขาทำ จึงกล่าวคาถานี้ว่า)
๙๗
เพราะเห็นคนชื่อเป็นได้ตายไป หญิงชื่อมีทรัพย์กลับตกยาก และคนชื่อว่านักเดินทางแต่กลับหลงทางอยู่ในป่า นายปาปกะจึงได้กลับมา นามสิทธิชาดกที่ ๗ จบ