คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามแต่ละฉบับให้เรียงเทียบกัน และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

ศาสนา · พระวินัยปิฎก ·

เล่ม ๓ · ภิกขุนีวิภังค์

ข้ออื่นในเล่มนี้

สิกขาบทที่ ๑ เรื่องภิกษุณีสุนทรีนันทาสิกขาบทที่ ๒ เรื่องภิกษุณีสุนทรีนันทาสิกขาบทที่ ๓ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๔ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์ บทสรุปสังฆาทิเสส สิกขาบทที่ ๑ เรื่องอุบาสกกับภิกษุณีถุลลนันทาสังฆาทิเสส สิกขาบทที่ ๒ เรื่องชายาเจ้าลิจฉวีกับภิกษุณีถุลลนันทาสังฆาทิเสส สิกขาบทที่ ๓ เรื่องอันเตวาสินีของพระเถรีภัททากาปิลานีสังฆาทิเสส สิกขาบทที่ ๔ เรื่องภิกษุณีจัณฑกาลีสังฆาทิเสส สิกขาบทที่ ๕ เรื่องภิกษุณีสุนทรีนันทาสังฆาทิเสส สิกขาบทที่ ๖ เรื่องภิกษุณีสุนทรีนันทาสังฆาทิเสส สิกขาบทที่ ๗ เรื่องภิกษุณีจัณฑกาลีสังฆาทิเสส สิกขาบทที่ ๘ เรื่องภิกษุณีจัณฑกาลีสังฆาทิเสส สิกขาบทที่ ๙ เรื่องภิกษุณีอันเตวาสินีของภิกษุณีถุลลนันทาสังฆาทิเสส สิกขาบทที่ ๑๐บทสรุปสิกขาบทที่ ๑ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์สิกขาบทที่ ๒ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๓ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๔ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๕ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๖ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๗ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๘ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๙ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๑ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๒ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาบทสรุปสิกขาบทที่ ๑ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๒ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์สิกขาบทที่ ๓ เรื่องภิกษุณี ๒ รูปสิกขาบทที่ ๔ เรื่องภิกษุณีรูปหนึ่งสิกขาบทที่ ๕ เรื่องพระมหาปชาบดีโคตมีเถรีสิกขาบทที่ ๖ เรื่องภิกษุณีภรรยาเก่าของมหาอำมาตย์สิกขาบทที่ ๗ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๘ เรื่องพราหมณ์คนหนึ่งสิกขาบทที่ ๙ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์สิกขาบทที่ ๑ เรื่องภิกษุณีอันเตวาสินีของพระภัททากาปิลานีเถรีสิกขาบทที่ ๒ เรื่องภิกษุณีอันเตวาสีนีของพระภัททากาปิลานีเถรีสิกขาบทที่ ๓ เรื่องภิกษุณีอันเตวาสินีของพระภัททากาปิลานีเถรีสิกขาบทที่ ๔ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๕ เรื่องภิกษุณีรูปหนึ่งสิกขาบทที่ ๖ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๗ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๘ เรื่องภิกษุณีอันเตวาสินีของพระภัททากาปิลานีเถรีสิกขาบทที่ ๙ เรื่องภิกษุณีจัณฑกาลีสิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องภิกษุณีจัณฑกาลีสิกขาบทที่ ๑ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๒ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์สิกขาบทที่ ๓ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๔ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๕ เรื่องภิกษุณีรูปหนึ่งสิกขาบทที่ ๖ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๗ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๘ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๙ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องอุบาสกคนหนึ่งสิกขาบทที่ ๑ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๒ เรื่องภิกษุณี ๒ รูปสิกขาบทที่ ๓ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๔ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๕ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๖ เรื่องภิกษุณีจัณฑกาลีสิกขาบทที่ ๗ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๘ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๙ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๑ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์สิกขาบทที่ ๒ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๓ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์สิกขาบทที่ ๔ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๕ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๖ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๗ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๘ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๙ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์สิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์สิกขาบทที่ ๑ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๒ เรื่องพระกัปปิตกะเถระสิกขาบทที่ ๓ เรื่องภิกษุณีจัณฑกาลีสิกขาบทที่ ๔ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๕ เรื่องภิกษุณีรูปหนึ่งสิกขาบทที่ ๖ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๗ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๘ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์สิกขาบทที่ ๙ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องภิกษุณีรูปหนึ่งสิกขาบทที่ ๑ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๒ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๓ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๔ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๕ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๖ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๗ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๘ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๙ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๑ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๒ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๓ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๔ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๕ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๖ เรื่องภิกษุณีจัณฑกาลีสิกขาบทที่ ๗ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๘ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๙ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๑๑ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาสิกขาบทที่ ๑๒ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๑๓ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๑ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์สิกขาบทที่ ๒ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์สิกขาบทที่ ๓ เรื่องภิกษุณีรูปหนึ่งสิกขาบทที่ ๔ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์สิกขาบทที่ ๕ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์สิกขาบทที่ ๖ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์สิกขาบทที่ ๗ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๘ เรื่องภิกษุณีหลายรูป สิกขาบทที่ ๙ เรื่องภิกษุณีหลายรูป สิกขาบทที่…สิกขาบทที่ ๑๑ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๑๒ เรื่องภิกษุณีหลายรูปสิกขาบทที่ ๑๓ เรื่องภิกษุณีรูปหนึ่งบทสรุปสิกขาบทที่ ๑ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์สิกขาบทที่ ๒ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์ สิกขาบทที่ ๓ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์…บทสรุปสิกขาบทที่ ๑ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์สิกขาบทที่ ๗๕ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์บทสรุปอธิกรณสมถกัณฑ์ที่สุดคำนิคม

ศาสนา · พระวินัยปิฎก

สิกขาบทที่ ๕ เรื่องพระมหาปชาบดีโคตมีเถรี

อ่านตัวบท · ไม่ตีความข้อ ๑๖๓–๑๖๗พระวินัยปิฎก เล่มที่ ๓ ภิกขุนีวิภังค์๕ ข้อ๒ ฉบับ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · Public domain (term expired) — operator determination

บาลีและคำแปล

ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์

ลสุณวคฺคสฺส ปญฺจมสิกฺขาปทํ

พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓ พระวินัยปิฎก เล่มที่ ๓ ภิกขุนีวิภังค์ ลสุณวรรค สิกขาบทที่ ๕ เรื่องพระมหาปชาบดีโคตมีเถรี

ข้อ ๑๖๓อรรถกถา

เตน สมเยน พุทฺโธ ภควา สกฺเกสุ วิหรติ กปิลวตฺถุสฺมึ นิโคฺรธาราเม ฯ อถโข มหาปชาปติ โคตมี เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา อโธวาเต อฏฺฐาสิ ทุคฺคนฺโธ ภควา มาตุคาโมติ ฯ อถโข ภควา อาทิยนฺตุ โข ภิกฺขุนิโย อุทกสุทฺธิกนฺติ มหาปชาปตึ โคตมึ ธมฺมิยา กถาย สนฺทสฺเสสิ สมาทเปสิ สมุตฺเตเชสิ สมฺปหํเสสิ ฯ อถโข มหาปชาปตี โคตมี ภควตา ธมฺมิยา กถาย สนฺทสฺสิตา สมาทปิตา สมุตฺเตชิตา สมฺปหํสิตา ภควนฺตํ อวิวาเทตฺวา ปทกฺขิณํ กตฺวา ปกฺกามิ ฯ อถโข ภควา เอตสฺมึ นิทาเน เอตสฺมึ ปกรเณ ธมฺมึ กถํ กตฺวา ภิกฺขู อามนฺเตสิ อนุชานามิ ภิกฺขเว ภิกฺขุนีนํ อุทกสุทฺธิกนฺติ ฯ

โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ นิโครธาราม เขตพระนคร กบิลพัสดุ์ สักกชนบท. ครั้งนั้น พระมหาปชาบดีโคตมีเถรี เข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงพุทธสำนัก ถวายบังคมแล้วได้ยืนเฝ้าอยู่ ณ ที่ใต้ลม กราบทูลว่า มาตุคามมีกลิ่นเหม็น พระพุทธเจ้าข้า. ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาครับสั่งว่า ภิกษุณีทั้งหลายจงใช้น้ำชำระ แล้วทรงยังพระมหา ปชาบดีโคตมีเถรีให้เห็นแจ้ง ให้สมาทาน ให้อาจหาญ ให้ร่าเริง ด้วยธรรมีกถา ครั้นพระมหา- *ปชาบดีโคตมีเถรี อันพระผู้มีพระภาคโปรดประทานให้เห็นแจ้ง ให้สมาทาน ให้อาจหาญ ให้ร่าเริง ด้วยธรรมีกถาแล้ว ถวายบังคมทำประทักษิณหลีกไปแล้ว พระองค์จึงทรงกระทำธรรมีกถาในเพราะ เหตุเป็นเค้ามูลนั้น ในเพราะเหตุแรกเกิดนั้น แล้วรับสั่งกะภิกษุทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตน้ำชำระ แก่ภิกษุณีทั้งหลาย. เรื่องพระมหาปชาบดีโคตมีเถรี จบ. เรื่องภิกษุณีรูปหนึ่ง

ข้อ ๑๖๔

เตน โข ปน สมเยน อญฺญตรา ภิกฺขุนี ภควตา อุทกสุทฺธิกา อนุญฺญาตาติ อติคมฺภีรํ อุทกสุทฺธิกํ อาทิยนฺตี มุตฺตกรเณ วณํ อกาสิ ฯ อถโข สา ภิกฺขุนี ภิกฺขุนีนํ เอตมตฺถํ อาโรเจสิ ฯ ยา ตา ภิกฺขุนิโย อปฺปิจฺฉา ฯเปฯ ตา อุชฺฌายนฺติ ขียนฺติ วิปาเจนฺติ กถํ หิ นาม ภิกฺขุนี อติคมฺภีรํ อุทกสุทฺธิกํ อาทิยิสฺสตีติ ฯเปฯ สจฺจํ กิร ภิกฺขเว ภิกฺขุนี อติคมฺภีรํ อุทกสุทฺธิกํ อาทิยตีติ ฯ สจฺจํ ภควาติ ฯ วิครหิ พุทฺโธ ภควา กถํ หิ นาม ภิกฺขเว ภิกฺขุนี อติคมฺภีรํ อุทกสุทฺธิกํ อาทิยิสฺสติ เนตํ ภิกฺขเว อปฺปสนฺนานํ วา ปสาทาย ฯเปฯ เอวญฺจ ปน ภิกฺขเว ภิกฺขุนิโย อิมํ สิกฺขาปทํ อุทฺทิสนฺตุ {๑๖๔.๑} อุทกสุทฺธิกํ ปน ภิกฺขุนิยา อาทิยมานาย ทฺวงฺคุลปพฺพปรมํ อาทาตพฺพํ ตํ อติกฺกาเมนฺติยา ปาจิตฺติยนฺติ ฯ

ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุณีรูปหนึ่งทราบว่า พระผู้มีพระภาคทรงอนุญาตน้ำชำระ แล้ว จึงใช้น้ำชำระลึกเกินไป ได้ทำให้เกิดแผลขึ้นในองค์รหัส ดังนั้นนางจึงได้แจ้งเรื่องนั้นแก่ ภิกษุณีทั้งหลาย. บรรดาภิกษุณีที่เป็นผู้มักน้อย ... ต่างก็เพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า ไฉนภิกษุณี จึงได้ใช้น้ำชำระลึกเกินไปเล่า ... ทรงสอบถาม พระผู้มีพระภาคทรงสอบถามภิกษุทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข่าวว่า ภิกษุณีใช้น้ำชำระ ลึกเกินไป จริงหรือ? ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า จริง พระพุทธเจ้าข้า. ทรงติเตียนแล้วบัญญัติสิกขาบท พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าทรงติเตียนว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ไฉนภิกษุณีจึงได้ใช้น้ำชำระลึก เกินไปเล่า การกระทำของนางนั่น ไม่เป็นไปเพื่อความเลื่อมใสของชุมชนที่ยังไม่เลื่อมใส ... ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็แลภิกษุณีทั้งหลาย จงยกสิกขาบทนี้ขึ้นแสดงอย่างนี้ ว่าดังนี้:- พระบัญญัติ ๖๐. ๕. อนึ่ง ภิกษุณีผู้จะใช้น้ำชำระ พึงใช้ชำระลึกเพียงสองข้อองคุลีเป็นอย่าง ยิ่ง เกินกว่านั้น เป็นอาบัติปาจิตตีย์. เรื่องภิกษุณีรูปหนึ่ง จบ. สิกขาบทวิภังค์

ข้อ ๑๖๕

อุทกสุทฺธิกา นาม มุตฺตกรณสฺส โธวนา วุจฺจติ ฯ อาทิยมานายาติ โธวนฺติยา ฯ ทฺวงฺคุลปพฺพปรมํ อาทาตพฺพนฺติ ทฺวีสุ องฺคุลีสุ เทฺวปพฺพปรมา อาทาตพฺพา ฯ ตํ อติกฺกาเมนฺติยาติ สมฺผสฺสํ สาทิยนฺตี อนฺตมโส เกสคฺคมตฺตํปิ อติกฺกาเมติ อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ

ที่ชื่อว่า น้ำชำระ ได้แก่ น้ำที่เขาเรียกว่าน้ำสำหรับชำระองค์รหัส. บทว่า ผู้จะใช้ คือ ผู้จะชะล้าง. คำว่า พึงใช้ชำระลึกเพียงสองข้อองคุลีเป็นอย่างยิ่ง คือ พึงใช้ชำระลึกเพียงสองข้อ ในสององคุลี เป็นอย่างยิ่ง. คำว่า เกินกว่านั้น ความว่า ภิกษุณียินดีสัมผัสให้ล่วงเลยเข้าไป โดยที่สุดแม้ชั่วปลาย เส้นผม ต้องอาบัติปาจิตตีย์. บทภาชนีย์ ติกะปาจิตตีย์

ข้อ ๑๖๖

อติเรกทฺวงฺคุลปพฺเพ อติเรกสญฺญา อาทิยติ อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ อติเรกทฺวงฺคุลปพฺเพ เวมติกา อาทิยติ อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ อติเรกทฺวงฺคุลปพฺเพ อูนกสญฺญา อาทิยติ อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ อูนกทฺวงฺคุลปพฺเพ อติเรกสญฺญา อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส ฯ อูนกทฺวงฺคุลปพฺเพ เวมติกา อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส ฯ อูนกทฺวงฺคุลปพฺเพ อูนกสญฺญา อนาปตฺติ ฯ

เกินสองข้อองคุลี ภิกษุณีสำคัญว่าเกิน ใช้ชำระ ต้องอาบัติปาจิตตีย์. เกินสองข้อองคุลี ภิกษุณีสงสัย ใช้ชำระ ต้องอาบัติปาจิตตีย์. เกินสองข้อองคุลี ภิกษุณีสำคัญว่าไม่ถึง ใช้ชำระ ต้องอาบัติปาจิตตีย์. ทุกะทุกกฏ ไม่ถึงสองข้อองคุลี ภิกษุณีสำคัญว่าเกิน ต้องอาบัติทุกกฏ. ไม่ถึงสองข้อองคุลี ภิกษุณีสงสัย ต้องอาบัติทุกกฏ. ไม่ต้องอาบัติ ไม่ถึงสองข้อองคุลี ภิกษุณีสำคัญว่าไม่ถึง ไม่ต้องอาบัติ. อนาปัตติวาร

ข้อ ๑๖๗

อนาปตฺติ ทฺวงฺคุลปพฺพปรมํ อาทิยติ อูนกทฺวงฺคุลปพฺพปรมํ อาทิยติ อาพาธปฺปจฺจยา อุมฺมตฺติกาย อาทิกมฺมิกายาติ ฯ -------

ใช้ชำระลึกเพียงสองข้อองคุลี ๑ ใช้ชำระลึกไม่ถึงสองข้อองคุลี ๑ เพราะเหตุ อาพาธ ๑ วิกลจริต ๑ อาทิกัมมิกา ๑ ไม่ต้องอาบัติแล. ลสุณวรรค สิกขาบทที่ ๕ จบ.

ฉบับที่ใช้และสัญญาอนุญาต

พระไตรปิฎกบาลี อักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

pli-siamrath · Public domain (term expired) — operator determination · ตรวจหลักฐานเมื่อ ๒๐๒๖-๐๘-๒๕

ฉบับสยามรัฐ จัดพิมพ์โดยทางราชการ พ.ศ. ๒๔๖๘–๒๔๗๑ · พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ ๒๕๓๗ ม.๑๙–๒๒ อายุคุ้มครองงานนิติบุคคล ๕๐ ปีนับแต่โฆษณา · การพิจารณาของผู้ดำเนินการ ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง

th-chabab-luang · Public domain (term expired) — operator determination · ตรวจหลักฐานเมื่อ ๒๐๒๖-๐๘-๒๔

ฉบับหลวง จัดพิมพ์โดยทางราชการ พ.ศ. ๒๕๑๔ · พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ ๒๕๓๗ ม.๑๙–๒๒ อายุคุ้มครองงานนิติบุคคล ๕๐ ปีนับแต่โฆษณา · การพิจารณาของผู้ดำเนินการ ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย