๑๐. ชาติปูชกเถราปทาน (๑๒๐)

เมื่อพระวิปัสสีโพธิสัตว์ประสูติจากพระครรภ์ แสงสว่างได้มีอย่างไพบูลย์ และพื้นแผ่นดิน พร้อมทั้งสมุทรสาครและภูเขาก็หวั่นไหว อนึ่ง พวก หมอดูพยากรณ์ว่า พระพุทธเจ้าจักมีในโลก เป็นผู้เลิศกว่าสรรพสัตว์ จักรื้อถอนหมู่ชน (จากสังสารทุกข์) เราได้ฟังคำของพวกหมอดูแล้ว ได้ทำการบูชาพระชาติด้วยความดำริว่า การบูชาพระชาติเช่นนี้นั้นไม่มี (อีก) เรารวบรวมกุศลแล้ว ได้ยังจิตของตนให้เลื่อมใส ครั้นเราทำการ บูชาพระชาติแล้วทำกาลกิริยา ณ ที่นั้น เราเข้าถึงกำเนิดใดๆ คือ ความ เป็นเทวดาหรือมนุษย์ ในกำเนิดนั้นๆ เราย่อมล่วงสรรพสัตว์ นี้เป็นผล แห่งการบูชาพระชาติ แม่นมทั้งหลายย่อมบำรุงเราเป็นไปตามอำนาจจิต ของเรา เขาไม่อาจยังเราให้โกรธเคือง นี้เป็นผลการบูชาพระชาติ ในกัลป ที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ทำการบูชาใดในกาลนั้น ด้วยการบูชานั้น เรา ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลการบูชาพระชาติ ในกัลปที่ ๓ แต่กัลปนี้ ได้มี พระเจ้าจักรพรรดิ ๓๔ พระองค์ เป็นจอมแห่งชน มีพระนามว่าสุปาริ- จริยะ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และแม้อภิญญา ๑ เราทำให้ชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้ ทราบว่า ท่านพระชาติปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ ชาติปูชกเถราปทาน. ----------------------------------------------------- รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. มหาปริวารเถราปทาน ๒. สุมังคลเถราปทาน ๓. สรณคมนิยเถราปทาน ๔. เอกาสนิยเถราปทาน ๕. สุวรรณปุปผิยเถราปทาน ๖. จิตกปูชกเถราปทาน ๗. พุทธสัญญกเถราปทาน ๘. มัคคสัญญกเถราปทาน ๙. ปัจจุปัฏฐานสัญญกเถราปทาน ๑๐. ชาติปูชกเถราปทาน บัณฑิตทั้งหลาย กล่าวรวมคาถาไว้ ๙๐ คาถา ฉะนี้แล. จบ มหาปริวารวรรคที่ ๑๒ -----------------------------------------------------

|๑๒๒.๘๒| ชายนฺตสฺส วิปสฺสิสฺส อาโลโก วิปุโล อหุ ปฐวี จ ปกมฺปิตฺถ สสาครา สปพฺพตา ฯ |๑๒๒.๘๓| เนมิตฺตา จ วิยากํสุ พุทฺโธ โลเก ภวิสฺสติ อคฺโค จ สพฺพสตฺตานํ ชนตํ อุทฺธริสฺสติ ฯ |๑๒๒.๘๔| เนมิตฺตานํ สุณิตฺวาน ชาติปูชํ อกาสหํ เอทิสา ปูชนา นตฺถิ ยาทิสา ชาติปูชนา ฯ |๑๒๒.๘๕| สํหริตฺวาน กุสลํ สกํ จิตฺตํ ปสาทยึ ชาติปูชํ กริตฺวาน ตตฺถ กาลํ กโต อหํ ฯ |๑๒๒.๘๖| ยํ ยํ โยนูปปชฺชามิ เทวตฺตํ อถ มานุสํ สพฺเพ สตฺเต อตีโตมฺหิ ชาติปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๒๒.๘๗| ธาติโย มํ อุปฏฺฐนฺติ มม จิตฺตวสานุคา น เต สกฺโกนฺติ โกเปตุํ ชาติปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๒๒.๘๘| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปูชมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ชาติปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๒๒.๘๙| สุปาริจริยา นาม จตุตฺตึส ชนาธิปา อิโต ตติยกปฺปมฺหิ จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๒๒.๙๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ชาติปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ชาติปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ อุทฺทานํ ปริวารสุมงฺคลฺยา สรณาสนปุปฺผิกา จิตปูชี พุทฺธสญฺญี มคฺคุปฏฺฐานชาตินา คาถาโย นวุติ วุตฺตา คณิตาโย วิภาวิหีติ ฯ มหาปริวารวคฺโค ทฺวาทสโม ฯ ----------