๒. สุทัสสนเถราปทาน
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
๒. สุทัสสนเถราปทาน ประวัติในอดีตชาติของพระสุทัสสนเถระ (พระสุทัสสนเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
ที่ใกล้ฝั่งแม่น้ำอันกว้างใหญ่ มีต้นเลียบกำลังผลิผลอยู่มากมาย เมื่อข้าพเจ้าแสวงหาต้นไม้นั้น จึงได้เห็นพระผู้มีพระภาค ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก
ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเห็นต้นการะเกดมีดอกบานสะพรั่ง จึงตัดที่ขั้วแล้ว บูชาพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก (ด้วยกราบทูลว่า)
ข้าแต่พระมหามุนีพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐที่สุด พระองค์ทรงบรรลุอมตบทที่ไม่จุติด้วยพระญาณใด ข้าพระองค์ขอบูชาพระญาณนั้น {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๒๙๔} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๑๔. โสภิตวรรค] ๓. จันทนปูชกเถราปทาน
ครั้นข้าพเจ้าบูชาพระญาณแล้ว จึงได้เห็นต้นเลียบ ข้าพเจ้าได้ปัญญานั้น นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระญาณ
ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระญาณ
ในกัปที่ ๑๓ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๒ ชาติ มีนามเหมือนกันว่าพลุคคตะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระสุทัสสนเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ สุทัสสนเถราปทานที่ ๒ จบ