๕. รโหสัญญิกเถราปทาน (๑๓๕)

๑๓๗|๑๓๗.๓๔| หิมวนฺตสฺสวิทูเร วสโภ นาม ปพฺพโต ตสฺมึ ปพฺพตปาทมฺหิ อสฺสโม อาสิ มาปิโต ฯ |๑๓๗.๓๕| ตีณิ สิสฺสสหสฺสานิ วาเจสึ พฺราหฺมโณ ตทา สํสาวิตฺวาน เต สิสฺเส เอกมนฺตํ อุปาวิสึ ฯ |๑๓๗.๓๖| เอกมนฺตํ นิสีทิตฺวา พฺราหฺมโณ มนฺตปารคู พุทฺธเวสํ คเวสนฺโต ญาเณ จิตฺตํ ปสาทยิ ฯ |๑๓๗.๓๗| ตตฺถ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา นิสีทิ ปณฺณสนฺถเร ปลฺลงฺกํ อาภุชิตฺวาน ตตฺถ กาลํ กโต อหํ ฯ |๑๓๗.๓๘| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ สญฺญมลภึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ญาณสญฺญายิทํ ผลํ ฯ |๑๓๗.๓๙| สตฺตวีสมฺหิ กปฺปมฺหิ ราชา สิรีธโร อหุ สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๑๓๗.๔๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา รโหสญฺญิโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ รโหสญฺญิกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ