๓. รัตติยปุปผิยเถราปทาน (๑๗๓)

๑๗๕|๑๗๕.๑๓| มิคลุทฺโท ปุเร อาสึ อรญฺเญ กานเน อหํ วิปสฺสึ อทฺทสํ พุทฺธํ เทวเทวํ นราสภํ ฯ |๑๗๕.๑๔| รตฺติกํ ปุปฺผิตํ ทิสฺวา กุฏชํ ธรณีรุหํ สมูลํ ปคฺคเหตฺวาน อุปเนสึ มเหสิโน ฯ |๑๗๕.๑๕| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุปฺผทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๑๗๕.๑๖| อิโต จ อฏฺฐเม กปฺเป สุปฺปสนฺนสนามโก สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๑๗๕.๑๗| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา รตฺติยปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ รตฺติยปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ