๑. กุฏชปุปผิยเถราปทาน (๑๘๑)

๑๘๓|๑๘๓.๑| สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ สตรํสีว อุตฺตมํ ทิสํ อนุวิโลเกนฺตํ คจฺฉนฺตํ อนิลญฺชเส ฯ |๑๘๓.๒| กุฏชํ ปุปฺผิตํ ทิสฺวา สํวิตฺถกสโมตฺถกํ รุกฺขโต โอจินิตฺวาน ผุสฺสสฺส อภิโรปยึ ฯ |๑๘๓.๓| เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผํ อภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๘๓.๔| อิโต สตฺตรเส กปฺเป ตโย อาสึสุ ปุปฺผิตา สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๘๓.๕| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กุฏชปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ กุฏชปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ