๒. ติณสันถารทายกเถราปทาน (๑๙๒)

๑๙๔|๑๙๔.๖| ยทา วนวาสิโก อิสิ ติณํ ลายามิ สตฺถุโน สพฺเพ ปทกฺขิณาวตฺตา ปฐพฺยา นิปตึสุ เต ฯ |๑๙๔.๗| ตมหํ ติณมาทาย สนฺถรึ ธรณิมุตฺตเม ตีเณว ตาลปตฺตานิ อาหริตฺวานหํ ตทา ฯ |๑๙๔.๘| ติทณฺเฑ ฉทนํ กตฺวา สิทฺธตฺถสฺส อทาสหํ สตฺตาหํ ธารยุํ ตตฺถ เทวมานุส สตฺถุโน ฯ |๑๙๔.๙| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ติณํ อททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ติณทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๑๙๔.๑๐| ปญฺจสฏฺฐิมฺหิโต กปฺเป จตฺตาโรสุํ มหทฺธนา สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๙๔.๑๑| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติณสนฺถารทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ติณสนฺถารทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ